Ոչինչ, որ ամեն ինչ է...

Հանկարծ կանգ առավ և ուղիղ նայեց տղայի աչքերին.

- Այն օրն ի՞նչ էր պատահել քեզ: Թվում էր՝ ինչ-որ տագնապ կա հոգումդ: Այդ աղոտ տեսարանը հանգիստ չի թողնում ինձ և անընդհատ նշմարվում է աչքիս առջև: Չեմ կարողանում մոռանալ աչքերիդ խեղճ արտահայտությունը: Այն նման էր հոգուդ. նույնքան մոլորված և անպաշտպան:

- Գիտեմ, որ լռությունս քեզ համար ոչինչ է. բաց գիրք, որը կարդալու համար ճիգ գործադրելու կարիք չունես: Ես մոլորվել եմ, բայց պատճառն իմ հոգին էլ է կեղեքում: Չկա ավելի վատ բան, քան սեփական հոգուդ լացի պատճառը չհասկանալը: Այն օրը մի անասելի, տարօրինակ կասկած մտավ սիրտս: Վախենում եմ սխալվելուց…

- Հասկանում եմ քեզ, սակայն միայն դու կարող ես փոխել այս բարդ դրությունը: Լավ գիտես, որ ուրիշներն անզոր են, եթե բացակա է մեր ցանկությունն ու անմնացորդ ձգտումը:

- Հրա՜շք: Դու իմ ճանապարհին ես հանդիպել և մի՞թե կա ավելի լավ բան այս կյանքում, քան մեկն ով կլսի քեզ ծանր պահիդ և թանկ խորհուրդներ կտա, անկեղծ կարտահայտվի և չի վախենա ճշմարտության հետ առերես հանդիպելուց: Անգամ մեր սեփական ստվերն է մեզ լքում, երբ բոլոր ճանապարհները փակուղի են տանում, իսկ դու այն արևն ես, որը լուսավորում է ամենախրթին ճանապարհս և ճեղքում ողջ խավարը:

Մինչև կյանքիս վերջը երախտապարտ եմ լինելու քեզ:

- Ամեն ինչ փոխադարձ է: Միայն մի բան հիշի՛ր, երբ կյանքը ծանր հարված է հասցնում, մի՛ շտապիր չարանալ և հակահարված տալ: Փորձի՛ր կանգնել և պահել այդ հարվածը:

Կյանքը խաղ է, մի քմահաճ արքայադուստր, որը խնայելու հարցում այդքան էլ բարեհաճ չէ: Մեր առաքելությունն այդ խաղի կանոններին ենթարկվելն ու այն տանուլ չտալն է: Հավատա՛, որ դա մենք ի զորու ենք: Միայն այդ ժամանակ կկոչվենք մարտիկներ, իսկ ավելի լավ ապագայի տեսլականը կբացվի մեր առջև: Այդժամ, երբ կբացվի արևը…

Դու փյունիկի պես կհառնես մոխրից:

I can => I will

Changing yourself but at the same time staying the same is an awesome skill. You are really dependable person but some circumstances can make you be crest-fallen. How to stand against it?

The first thing you should do is to subside. No one is better and no one is devoted like you. You know your duties and you never avoid them. I don't think I am to elucidate the truth but I've come a long way to have my own experience and already completed overlook. I know how hard obstacles we meet on our way and how difficult mission is surpassing ourselves and exceeding expectation of others. But I know even more. Maybe I am not an oracle but I can predict something judging by my own experience.

Stay strong whatever happens in your life and when the others are waiting for your surrender fly even higher, even without wings. But never show your weakness, otherwise you'll lose.

Remember! Being vulnerable is the same as to make a suicide. Do not underrate yourself. Even if someone thinks it's a hairsplitting, I'll understand but I'll never change my opinion. Do not follow it if you don't agree. I don't mind.

            No one will help you if you don't help yourself.

Փետրվարյան հուշագրություն

Ո՞վ է պատճառն այդ հոգու ցավերի: Նա՞, ով պատճառն է քո երջանկության, թե՞ նա ով համարձակվել է տխրեցնել քեզ: Ախր, ի՜նչ հարցեր եմ տալիս: Մի՞թե չգիտեմ, որ նույնն է պատճառը քո տխրության և ուրախության: Որն ստանձնել է այդ չար ու բարի, անողոք ու բարեգութ առաքելությունը կյանքի: Ստիպել է քեզ պարել արևի շողերի տակ, լաց լինել անձրևի կաթիլների ընկերացությամբ, մոռանալ ներկադ, ապրել անցյալով` հանուն ապագայի: Հիմա՜ր, հիմա՜ր ես դու… ի՞նչ ապագա, եթե առանց այդ էլ մոռացված ներկադ դատարկ է, ամեն դեպքում բացակա է քո լիությունը:

Չե՞ս զգում՝ պակաս է ինչ-որ բան, ամեն անգամ, երբ հանրագումարի ես բերում կյանքդ, գիտակցում ես, թե ինչքան ես հեռացել նրանից, անտարբեր մի՛ մնա, առանց այդ էլ բացակայությունների պատճառով համալսարանից դուրս մնացած ուսանողի ես նմանվում…Բացի՛ր գաղտնիքը հոգուդ, մի՛ թող, որ խառնի քո անցյալը ներկային և անջատի ներկադ ապագայիցդ…Ապրի՛ր, արա՛ դա…զգա՛…

Ների՛ր, նրանց ովքեր անտեսում են, ախր չգիտեն, թե ինչքան թանկ են ու չեն պատկերացնի, որ ոմանց համար մի աշխարհ են, մի ամբողջ կյանք:

Ների՛ր մեղավորներին, նրանք անմեղ են. Անմեղ `քո իսկ ստեղծած մեղավորության քողով պատված: Ների՛ր նրանց և հատկապես քեզ:

Հանուն Կյանքի, Կյանքին դեմ

 Առերևույթ, անկարևոր թվացող այդ միջադեպը, սակայն, տրտմության մի բարակ շերտ թողեց իմ հոգում` ինչպես թեժ կրակի վրա սփռվում է մոխրի թափանցիկ շերտը:

Գիտեի, որ այդ ամենը մոռանալու փորձերն էլ կարող են անտեղի լինել: Մարդկային շունչը կարող է անէացնել մոխրի թափանցիկ շերտը: Հարկավոր է միայն մեկ շունչ: Արտաշնչում ես և հասկանում, որ ջնջեցիր երբեմնի հետքը: Սակայն հոգում սփռված շերտերն անհամեմատ դժվար են աներևութանում: Առհասարակ, արդյոք աներևութանում են: Դժվար է ասել` ով է մեղավոր. Այսօրվա աշխա՞րհը, թե՞ աշխարհիս արդեն իսկ ստրկացված զավակներս:

Մի բան պարզ է` ինչքան մեղավորներ փնտրենք, այնքան կհեռանանք մեր իսկ խնդրի լուծումից: Սա ավելի վատ է և, խոչընդոտելով խնդրի լուծմանը, խթանում է նոր հոգեկան ցավերի արթնանալուն, և լույսի աղոտ տեսլականն անմիջապես պատվում է անիմացության քողով:

Փորձում ենք գտնել ուղին, սակայն մեր գործողությունները տանում են փակուղի, առաջանում են նոր ու հակոտնյա տեսակետներ: Իսկ որտե՞ղ է թաղված շան գլուխը: Շեքսպիրի Համլետը համանուն ողբերգությունում պնդում էր` ժամանակը դուրս է սայթաքել շավիղից: Ես, իրավամբ, համաձայն եմ: Այդ դեպքն էլ լավագույն ապացույցն էր ինձ համար:

Ես հասկացա, որ այս ժամանակներն են թելադրում քայլերդ, և յուրաքանչյուր սխալ քայլ կարող է ճակատագրական լինել, քանի որ ոչինչ այդքան ուժեղ չի հարվածում, ինչքան կյանքը: Պետք է լինել այնքան ուժեղ, որ ոչ թե հակահարված տաս, այլ` դիմադրես հարվածին: Միայն այդ դեպքում է, որ մարդ փյունիկի պես կհառնի մոխրից:

Butterfly Man

I don't know. When I need to write something, I prepare for it by fetching paper and pen something makes me write these words ''I don't know''. What is the reason of it? I don't know.

Have you noticed? I said ''I don't know''. Was that by chance? I don't know…

I don't want it to be continuous. I need it to be temporary. As to know more is the stimulus for being calm, not to quarrel with yourself, especially at the time when your inner world needs peace. I really need it and I won't make myself sick with opinions of misunderstanding. No, under no circumstances, nothing can bother me if I don't let it.

In any case today I was wondering about one similarity. People are like butterflies. We think they live short… Just one day. But we live shorter. Who said our life is the years we count, it's the days or maybe hours we really live. The only one who is guilty in this situation is the person whom you see in the mirror.

You know, UNFORTUNATELY there is a difference between us and butterflies. Usually they make our life brighter, they show us the beauty of their appearance. But instead of admiring, we make them feel pain. I want us to be like them, to share our kindness and light with people that surround us. And if they make us feel that pain by turning our light off we should never fell down. Just to show them how ugly they become when they act so.

And FORTUNATELY there is a difference between people and butterflies. When people kill them, they die, but when people ''kill'' each other not always person dies. He or she becomes stronger to live longer and to protect our beautiful souls, souls of butterfly beauty and humans strength.

They know how to be gorgeous for the others and how to be strong for theirselves. 

Մոռացված հիշողություն

Նայում ես, ու՞մ ես դու տեսնում,

Արդյո՞ք նրա հայացքն է երկնքում,

Թե՞ նրա աչքերն են հոքուդ խորքում`

Այն մութ, գաղտնի անկյունում,

Ուր մուտքը միայն տոմսով է,

Եվ այդ տոմսը վաճառողն ո՞վ է:

Գիտե՞ս, չէ՛…ի՜նչ իմանաս,

Եթե անգամ դու մենակ մնաս,

Խորհես, երազես, միևնույն է

Ենթադրելու հարցում ամեն բան իզուր է՝

Հեռու՜ ես…անհա՜ս:

Սրտիդ դռները ե՞րբ իմ առջև կբանաս,

Կամ կներե՛ս, սխալ էր հարցադրումս

Ի՛մ, ի՛մ առջև կբանա՞ս:

Թե կստիպես պահել մտքումս,

Պահել մինչև այն անէանա,

Ինչպես ձյան վրայի ոտնահետքերը,

Այն ոտնահետքերը, որ ասում էին մնա՛,

Այժմ ծածկվում են նոր փաթիլներով

Եվ խնդրում, հարկադրում, ասում են. «գնա՛»:

Իրենց դրոշմով կնքում են շատ հասարակ,

Բայց շատ ցավոտ մի հանգանակ:

Գնա՛, գնա՛, թեպետ երբեք էլ չէիր եկել…

Երջանկության աստղը

Վերջերս շատ եմ մտածել, մարդկային երջանկության և դրան հասելու մեր ջանքերի մասին: Անել ամեն բան, միայն թե լինենք երջանիկ: Մի՞թե կա այդքան տենչալի բան այդ «երջանկության» մեջ: Մի՞թե արժե այդքան պայքարել…

            Հիմա ես պառկած եմ գետնին, զգում եմ ծառերի հինավուրց ու իմաստուն շունչը, ծառերն էլ են ճռռում, բողոքում են…զգում: Նաև զգում եմ` ինչպես են արևի փոքրիկ ու նվազ ճառագայթները սողոսկում ծառերի ճյուղերի միջով և խաղում դեմքիս վրա: Նրանք այնքան չարաճճի են, ինչքան բարեկամների փոքրիկ երեխաներն են լինում:

            Զգում եմ` բնությունը ևս մարդկային հոգու արտացոլանքն է: Մենք պարզապես այնքան ենք տարվում «երջանկություն» կոչվող գանձի որոնումներով, որ հրաժարվում ենք նկատելուց ակնհայտն ու մերժում իրականը, դառնում ենք անտարբեր, երբ ամենից շատ է պետք ուշադրություն: Իսկ ամենավատն այն է, որ մենք փակում ենք մեր աչքերը, որպեսզի չտեսնենք ամենահասարակ հրաշքները:

        

    Մի քանի օր առաջ էլ ուշադրությամբ զննում էի երկնքի հրաշքներին` աստղերին: Բոլորդ էլ նկատած կլինեք, որ եթե ուշադիր նայում եք որևէ աստղի, այն աստիճանաբար մարում է, անհետանում: Նույնն էլ երջանկության հետ է. մեզ թվում է, թե գտել ենք այն, սակայն չենք էլ հասցնում աչքներս թարթել, երբ այն անհետանում է, մարում:

            Մի՛ մոլորվեք երջանկությունը որոնելիս: Պարզապես մի՛ շրջանցեք այն և գտեք Ձեր «երջանկության աստղը»:

Speech

I don't know but I need something to write and to share with you. Sooner or later it should happen because I fed up with this silence. It seems to me as it's killing me and doesn't want to give me a chance to survive. But I don't agree with this situation. I am to say something and sometimes I realize saying something is better than saying what you really want. Maybe it's hard for you to understand but I want you to be very attentive and to catch my mind. When a person wants to say what is happening in his or her inner world he or she speaks but doesn't pronounce the speech of her (his) soul. You know what is interesting and maybe important in this case, they are absolutely sure it was better and wiser solution than keeping silence when your desire to scream is stronger. That's why we speak eternally but we don't feel that power of infinite truth. Anyway even if we understand these evident things, some of us are blind to see the visible or what is worse, we pretend ourselves as blind creatures.

I want only to be smarter before doing something and to see the write through wrong. There is a truth saying. “Never judge a book by its cover”. So never come to any conclusion by hearing what people pronounce. You don't know whether they are frank and say what they really want instead of saying something ... just for saying something.

Բայց

Կյանքը գեղեցիկ արքայադստեր է նման. հմայիչ է, ցանկալի, սակայն անչափ քմահաճ` իր ցանկությունների մեջ: Նրան գոհացնելը չափազանց բարդ առաջադրանք է, իսկ չարաճճի խաղերը թանկ են նստում մեզ վրա:

Երբ ծնվում ենք, թվում է`շատ ուժեղ ենք և կարող ենք հաղթահարել նրա մարտահրավերները: Մեծանալով` հասկանում ենք, որ, գուցե, շտապել ենք եզրակացություն անելու հարցում։ Իսկ երբ հայտնվում ենք նրա կառուցած արենայում կամ վանդակի ճաղերի ետևում, գիտակցում ենք, որ ամեն բան այդքան էլ դյուրին չէ, մենք էլ այդքան զորեղ չենք փառքի դափնիները կրելու պատվին արժանանալու համար: Սակայն կա մի ԲԱՅՑ: Բայց ո՞վ է ասել, որ մենք չենք կարող փորձել: Հայտնի խոսքն ասում է. «փորձը փորձանք չի բերում»: Դեպի հաղթանակ տանող ճանապարհն անցնելու փորձը ավելի է արժևորվում, երբ այն արդար է և դրված է հավատի և հավերժ պայքարի հիմնասյան վրա: Դա մենք ի զորու ենք, դա մեր`մարդ արարածներիս առաքելության մեջ է մտնում:

Ամեն ինչ չէ, որ սկուտեղի վրա մատուցվում է: Փորձել եմ, փորձում եմ, կփորձեմ: Գուցե չստացվի, սակայն ես երբեք չեմ զղջա, որ կարող էի, բայց այդպես էլ չգտա ուժ և չփորձեցի փոխել: Ես այսօր բարձրացա ևս մեկ աստիճան. Հիմա կարևոր է պինդ բռնվել և բաց չթողնել մեր իսկ մանած «փրկության կծիկը»:

Победа будет моей

Каждый день – это очень важное соревнование для каждого человека: жестокое, но очень привлекательное. До финала дойти – это тоже самое, что победить самого сильного противника из сильнейших – Самого Себя.

            Иногда нам кажется, что мы не в силах пройти через таких трудностей…мы даже до четверть финала не дотянем, а что тут говорить о финале.  Лучше молчать… вот здесь мы не правы. Ох, как не правы … тот, кто имеет другое мнение, уже победитель. Да, соглашусь, это тоже не легко, даже очень трудно. Иногда мы сталкиваемся с такими проблемами, жизнь так сильно бьет, что встать уже кажется невероятным ходом, а вот возможным и если все же это возможно значит - мы ведь в силах…можем!

            Просто нужно соблюдать несколько правил. Всегда верьте, что сможете, никогда не сдавайтесь. Сдаваться – это значит совершить самоубийство – убить того же самого – Самого Себя. И помни, что всего добиться должен ты сам – никто не поможет. Я на это не куплюсь, прошла через многое и я уже в финале.

            Победа будет моей, потому что я принадлежу ей. 

Champion

What I want from life?

Have you ever asked yourself such a question?

You know, life is changeable, time changes all the time and it's natural it can't help influencing on people. Yesterday I was someone whose wishes were too different from today's desires. I'll be wrong if I insist on the fact I'll stay the same. No, I don't mean I'll be changed completely. It'll be absolutely false. I've got a completed behaviour, overlook and way of thinking. But remember, every day we learn something useful. Alas, not always all the pleasant events can cause that change. Usually what causes pain has the strongest power on us. It's preferable to gain something both from pain and pleasure, both from sadness and happiness, both from cry and smile. If you do so, you can say you are strong enough, if not it's not late to change and to be changed.

Tomorrow, if God gives me that chance and blesses me, I'll get up and will get a new experience tomorrow's experience will help me throughout my life. I've got the will and I'm not afraid of new difficulties. I'll do it, I'll struggle. If your heart and soul hear your whisper you won't give up even if your brain doesn't want to hear your scream and shout.

Finally I want you to know and never forget, if I failed, it wasn't by chance and I prefer noticing the reason of my failure, not the reason of my victory once I've ever heard. Nothing is in vain in life. Twice you fail, once you'll surely rise.

Everything is possible during your lifetime. Just never forget your role, never lose your face. Change yourself but not your heart. Once you will close your eyes and will remember the things I was reminding you of.

Now good luck! Your match starts. You've got a long way to reach to the final. I've to go…to be there…clapping you, champion!

Մտորման 5 րոպե

Կյանքը հետաքրքիր է կամ էլ ձանձրալի,

Բայց առանց դրա ցավ ենք ապրում անասելի:

Մարդը կամ ատում է այն ու մի կերպ տանում,

Կամ էլ բողոքից հեռու է մնում ու ենթադրում.

Հզոր է ինքը` նմանը չունի

Պետք է պարզապես մեկը, որ լսի…

Հեքիաթ է հորինել ինքն իր մասին,

Եվ այդ պատրանքը մոտ է իրականին:

Չի խոսել առաջ, համարել է իզուր

Չի լռի հիմա, միտքն է սուր:

Ինքն իրեն տվել է մեղմ ու պարզ մի դեր,

Որն ի զորու է գուցե մեծ բաներ:

Այն կարող է փոխել շատերին,

Բայց ամենակարևորը հենց այն մեկին,

Որն ապրում է իր իսկ մարմնում

Եվ գիտի դասեր բազում.

Կյանքի մասին, ազատության,

Նաև անձի արժանապատվության:

Դժվար ու փշոտ էր ճանապարհն անցած,

Իսկ սիրտը դյուրին ու հարթ`դրան հակադարձ:

Գիտեր շատ բան, չէր խոսում շատ,

Լսում էր ուշադիր և անընդհատ:

Գուցե դա դառնա հաջողության գրավական,

Կամ էլ պարտության առհավատչյան…

Դժվար է ասել, բայց մի բան հիշի՛ր հաստատ՝

Չի նահանջելու նա –ունի հավատ։

World of business

It is quite difficult to speak about one world which is far from you. In any case I am not involved in it yet.

But my opinion about this world is already completed. I know and realize that this sphere has many advantages and disadvantages. OF course, it's evident that being in it isn't that easy thing that we could wish. Person should be very strong and have an iron will to go through all obstacles and never fail. Rivalarity that can meet in your way is very hazardous thing which can hurt you and let down yourself leave you without any hope of success. It's the worst thing that can happen in life of a businessman. Besides the fact that you should have a great capital for setting up your own business, you should be very initiative, creative and have a special skill which is connected with relations between two companies or among some companies. It is called knowing the art of negotiations. Every self-confident businessman should know the importance of negotiations and explore all secrets for getting success and becoming a winner.

As for me being a businesswoman isn't that impossible. I believe in myself and hope my strength is enough to give solutions to all problems that can bother me while traveling which is called business.